Interview with Andrew da Costa

Ja! Mijn vader was altijd al erg geïnteresseerd in vliegen. Doordat ik opgroeide met zijn passie voor vliegen, raakte ik er zelf ook in geïnteresseerd. Als kind tekende ik regelmatig vliegtuigen, spotte ze in de lucht en bouwde modelvliegtuigen.

In 2010, toen ik 19 was, begon ik aan mijn opleiding tot piloot. Maar pas in 2016, toen ik ontevreden was met mijn leven als civiel ingenieur, overwoog ik van vliegen mijn beroep te maken. Na mijn vliegopleiding gaf ik een tijdje rondvluchten boven de Noordelijke Marianen. Ook vloog ik een tijd in Texas, VS, boven olievelden om lekkages en onregelmatigheden op te sporen. In juni 2018 begon ik bij de luchtvaartmaatschappij te werken, en sindsdien is het een droom!

Momenteel promoveert onze luchtvaartmaatschappij piloten tot gezagvoerder zodra ze de vereiste ervaring hebben opgedaan. Die ervaring is 1,000 uur vliegtijd met straalvliegtuigen. Ik zit momenteel op ongeveer 750 uur in de Embraer 145. Dus ik hoop ergens komende zomer te beginnen aan het traject om gezagvoerder te worden!

Absoluut! Toen ik opgroeide, was de Boeing 777 mijn favoriete vliegtuig. Vliegen met widebodyvliegtuigen (Boeing 777/787/767, Airbus A330/3340/350/380) is een van mijn grootste carrièredoelen.

De luchtvaartmaatschappij waarvoor ik werk is relatief klein. Dat is prettig, omdat we de bemanningen waarmee we vliegen meestal kennen. Als het gaat om contact met passagiers, is er niet vaak veel interactie met de piloten. Omdat veel van onze vluchten korte tussenstops hebben, is er niet veel tijd voor piloten om met passagiers om te gaan, behalve voor de gebruikelijke omroepberichten. Toch zijn er momenten waarop mensen naar voren willen komen om foto's te maken en vragen te stellen. In dat geval staan we altijd klaar om ze met een glimlach te begroeten.

Ik zou graag weer wat algemene luchtvaart willen vliegen. Vliegen geeft een gevoel van vrijheid dat je niet helemaal ervaart als je commercieel vliegt. Ik hoop in mijn vrije tijd weer te gaan vliegen, maar op dit moment doe ik dat niet.

Ik heb mijn Instagram-account aangemaakt omdat ik mijn avontuur in de luchtvaart wilde delen met familie en vrienden. Ik had nooit kunnen verwachten dat het zo ver zou komen. Ik heb een blog gemaakt omdat ik vaak dezelfde vragen kreeg. In plaats van iedereen afzonderlijk te antwoorden, besloot ik dat het makkelijker zou zijn om een website te maken waarnaar ik mensen kon verwijzen voor veel van die antwoorden.

Het voelt echt onwerkelijk! Het is moeilijk te bevatten dat zoveel mensen regelmatig zien wat ik plaats. Het drong pas onlangs echt tot me door, toen iemand me op het vliegveld herkende. Voordat ik de luchtvaart inging, keek ik op Instagram op naar veel piloten, zoals Mentour_Pilot, PilotMaria en FlywithEva, om er maar een paar te noemen. En ik vind het echt geweldig om te weten dat ik een inspiratie kan zijn voor andere toekomstige piloten en liefhebbers!

Mijn hoop en verwachtingen zijn behoorlijk snel veranderd door de verspreiding van het COVID19-virus. Terwijl veel piloten onderhandelden over hogere salarissen en een betere levenskwaliteit, is de houding sindsdien veranderd en zijn mensen dankbaar dat ze een baan hebben. Ik had zelf verwacht dat ik zou promoveren tot gezagvoerder zodra ik aan de vereisten voldeed. Nu ben ik dankbaar voor elke dag dat ik mag vliegen en passagiers veilig en comfortabel naar hun eindbestemming kan brengen. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik hoop dat we tegen het einde van 2020 weer enigszins „terug naar normaal” kunnen. Het breekt mijn hart als ik duizenden vliegtuigen geparkeerd zie staan, mensen hun baan zie verliezen en bemanningsleden met verlof worden gestuurd. Het is moeilijk om in deze onzekere tijden verwachtingen te hebben. Voor nu verwacht ik dat ik in de nabije toekomst als eerste officier blijf vliegen. Elke dag dat we ons brood verdienen met vliegen, is echt een zegen.