The Story of B-HLB aka VR-HLB
De A330 B-HLB-tag van Aviationtag is een kostbaar en perfect verzamelobject dat het verhaal vertelt van een vreemd duo uit Hongkong. Met een stukje van de witte tag van B-HLB bezit je niet alleen een relikwie van Dragonair, maar ook een stukje van de reus Cathay Pacific.
De lucht boven Hongkong en Azië werd decennialang gedomineerd door de Britse luchtvaartmaatschappij Cathay Pacific, toen de stadstaat tot 1997 nog een Britse kroonkolonie was. Dragonair werd in 1985 opgericht als rechtstreekse concurrent van Cathay, met Chinees kapitaal uit Hongkong en met de zegen van China. Vanaf dag één beschikte Dragonair echter niet over de middelen en het gunstige overheidsbeleid die nodig waren om met Cathay te concurreren. Uiteindelijk ging deze start-up financieel ten onder en werd hij in 1990 overgenomen door Cathay en moederbedrijf Swire. Deze overname bleek een zegen voor het jonge Dragonair. Onder leiding van Cathay werd Dragonair gepositioneerd als de regionale luchtvaartmaatschappij van Hongkong, met de nadruk op China en enkele secundaire bestemmingen in Azië, om passagiers aan te voeren voor het wereldwijde netwerk van Cathay. Dankzij gedeelde strategieën en middelen, waaronder het gezamenlijke gebruik van de door Rolls-Royce aangedreven A330-342's, bouwden de twee luchtvaartmaatschappijen samen Hongkong uit tot de superhub van Azië-Pacific. Deze A330-300, die in 1995 als Cathay's VR-HLB werd gebouwd, was het tweede A330-toestel van de maatschappij en luidde de introductie van het vernieuwde Brushwing-logo in. Op 1 juli 1997, toen de soevereiniteit over Hongkong aan China werd overgedragen, kregen alle toestellen van Cathay en Dragonair een nieuwe registratie: van het Britse Hongkongse 'VR-xxx' naar het 'B-xxx' van Hongkong, China. Zo werd Cathay's VR-HLB kort na de overdracht B-HLB.
Begin jaren 2000 kregen nog meer Chinese staatskapitalen zeggenschap over Dragonair. Door deze nieuwe ontwikkeling werd Dragonair onafhankelijker van Cathay. Net als Cathay werd Dragonair zeer gerenommeerd vanwege zijn dienstverlening en financieel succesvol, zelfs ondanks de Aziatische financiële crisis, 9/11, de Tweede Golfoorlog en de SARS-uitbraak van 2003. Het werd meerdere jaren achtereen uitgeroepen tot beste regionale luchtvaartmaatschappij in de regio Groot-China. Terwijl de twee Hongkongse luchtvaartmaatschappijen nog zustermaatschappijen waren onder Swire en belangrijke middelen deelden, begon Dragonair, inmiddels een volwassen jongvolwassene met potentieel en de ambitie om de ANA, EVA Air of Asiana van Hongkong te worden, zich op het terrein van Cathay te begeven. Het lanceerde intercontinentale vrachtvluchten met de 747 naar Frankfurt, Manchester, Amsterdam, Dubai en Osaka, en passagiersvluchten naar belangrijke bestemmingen van Cathay, zoals Taipei, Bangkok en Tokio. Het begon zelfs A330-343X'en aan te schaffen ter voorbereiding op de lancering van intercontinentale routes, zoals die naar Sydney. Al deze ambitieuze uitbreidingen kwamen in 2006 abrupt ten einde, toen Cathay, Swire en hun Chinese tegenhangers besloten dat Dragonair onder volledige controle van Cathay een niet-concurrerende regionale feedermaatschappij moest blijven, terwijl Cathay in handen moest komen van nog meer Chinese staatskapitalen. Als gevolg daarvan werd Dragonair ingekrompen en geherstructureerd, en werd een groot aantal oudere A330's van Cathay, waaronder B-HLB (in 2011) en 's werelds eerste A330, B-HLJ, overgedragen aan Dragonair om de snelgroeiende regionale hoofdroutes te bedienen. Anders dan bij de verkoop van vliegtuigen tussen verschillende luchtvaartmaatschappijen, bleven alle registratienummers bij de overdracht tussen Cathay en Dragonair hetzelfde. De ontwikkeling van Cathay en Dragonair leek sterk op die van hun langdurige rivalen Singapore Airlines en Silk Air. In beide steden verloren de kleinere regionale merken uiteindelijk hun identiteit en hielden ze op te bestaan. Dragonair werd in 2017 door Cathay omgedoopt tot Cathay Dragon. Deze rebranding, waarbij de iconische felrode draak werd vervangen door een bordeauxrode Cathay Brushwing, viel niet in goede aarde bij het personeel en de klanten. Luchtvaartliefhebbers en het grote publiek bleven trouw aan het merk Dragonair, en maar weinigen raakten echt gewend aan de nieuwe naam, zelfs niet de lokale nieuwsverslaggevers en vrijwel iedereen die op de luchthaven werkte. Dragonairs bestaan kwam in oktober 2020 onverwacht ten einde, toen het een van de slachtoffers van COVID-19 in de luchtvaartwereld werd, hoewel het Cathay jarenlang veel geld had opgeleverd. Het vroegtijdige einde van Dragonair was in een ongekende periode bijzonder droevig nieuws voor de inwoners van Hongkong, maar tot op zekere hoogte was het voor Cathay een zeer logische oplossing om in te spelen op de opkomst van goedkoop regionaal vliegverkeer en de onzekere wereld na COVID-19. Dit vliegtuig werd geboren als Cathays VR-HLB en buiten dienst gesteld als Dragonairs B-HLB; het heeft nooit de minder geliefde Cathay Dragon-kleurstelling gedragen. In september 2019 ging het uit dienst en verliet het Hong Kong International Airport voor Californië, gehuld in de geliefde en gerespecteerde oorspronkelijke witte kleurstelling van Dragonair.
Wanneer je een stukje van B-HLB in handen hebt, probeer je dan de talloze starts en landingen voor te stellen op het legendarische Kai Tak Airport boven het centrum van Hongkong, in Cathays Brushwing-kleurstelling, de historische verandering van nationaliteit van Brits Hongkong naar de Speciale Administratieve Regio Hongkong onder China in 1997, en de terughoudende aftocht van de bijna beroemde luchtvaartmaatschappij Dragonair. Artikel (c) van KT, luchtvaarthistoricus gespecialiseerd in Cathay Pacific en Dragonair. Bekijk het YouTube-kanaal KT’s Hobbies: https://www.youtube.com/channel/UCdliCkvMWr9NB5ofZ1ipsVg
Koop die van jou nu!
Plaats een reactie