Interview with Andre Quiros
Welkom bij alweer een bericht in ons (B)logboek. Vandaag konden we Andre Quiros, piloot bij EVA Air, een paar vragen stellen. Andre was een van de vier piloten die onze EVA Air Boeing 747 B-16411 naar haar eindbestemming in de VS vlogen, waar het vliegtuig werd ontmanteld.
Ik begon in 2001 met mijn vliegopleiding in Florida (Pelican Flight Training op luchthaven KHWO), kort na de tragische aanslagen van 11 september. Nadat ik mijn brevetten tot en met dat van vlieginstructeur had behaald, bleef ik daar werken als CFI. Ik keerde terug naar mijn land, Costa Rica, en bleef werken als vlieginstructeur. Daarna ging ik werken bij een lokale regionale luchtvaartmaatschappij (SANSA), die met Cessna Caravans vliegt, als gezagvoerder en instructeur. Na daar een paar jaar te hebben gewerkt, stapte ik over naar Lacsa Airlines (onderdeel van Grupo Taca, later Avianca Airlines) als eerste officier op de Embraer 190-vloot. In 2015 begon het bedrijf te reorganiseren en stopte het met de E190-vluchten; de bemanningen werden ontslagen. Op dat moment begon ik buiten Costa Rica naar werk te zoeken en kreeg ik een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek bij EVA Air. Gelukkig slaagde ik en begon ik als eerste officier op de Boeing 747-vloot te werken, zowel op passagiers- als vrachtversies.
Piloot worden was als kind mijn droombaan. Ik herinner me dat ik als 10- of 11-jarige vol bewondering naar vliegtuigen keek. Rond die tijd vloog ik voor het eerst met een lijnvliegtuig (een Boeing 727) en was ik meteen verkocht. Ik was altijd al geïnteresseerd in mechanische dingen, dus ging ik eerst studeren voor een diploma elektromechanica. Na een paar jaar te hebben gewerkt, kon ik naar de Verenigde Staten voor mijn vliegopleiding.
Ja, ik ben om een paar redenen erg gehecht aan 411. Ik kreeg de kans om met de drie Boeing 747's voor passagiersvervoer te vliegen die er toen nog waren (2015): B-16410, B-16411 en B-16412. Toevallig was mijn eerste vlucht en landing met een Boeing 747, nadat ik mijn simulatortraining had afgerond, met B-16411. Dat was een vlucht van Taipei naar Macau, met een volle passagierslading. Het was 22 oktober 2015. Ik had ook het voorrecht om op 5 september 2017 met 411 te vliegen, haar allerlaatste vlucht, met als eindbestemming luchthaven San Bernardino. Er waren vier piloten aan boord voor de rechtstreekse vlucht vanuit Taipei en ik had het geluk om die vlucht als eerste officier mee te maken, voor haar laatste landing.
Ik denk dat mijn eerste vlucht met een Boeing 747 mijn meest emotionele vlucht was. Dat kwam doordat ik weer kon gaan vliegen nadat ik bij mijn vorige luchtvaartmaatschappij was ontslagen en zonder baan kwam te zitten, en ook omdat ik nooit had gedacht dat ik met de iconische Boeing 747 zou vliegen. Mijn land is klein en de enige passagiersvliegtuigen die we hebben, zijn uit de Airbus A320-familie. De kans krijgen om met een widebody te vliegen, en vooral met een Boeing 747, was voor mij en twee andere collega's uit Costa Rica die samen met mij naar EVA Air kwamen dan ook een kans die zich maar één keer in je leven voordoet. We hadden het voorrecht om met de 747 te mogen vliegen.
Eerlijk gezegd zou ik heel graag terug willen naar de Boeing 747. Ik vlieg nu met een Boeing 787 (-9 en -10). Het is een geweldig vliegtuig, met indrukwekkende techniek en zeer geavanceerd, maar ik zou het op elk moment inruilen voor een Boeing 747. Nu ik erover nadenk, zou ik graag met de nieuwere Boeing 747-8 vliegen. Waarschijnlijk krijg ik in de toekomst de kans om met een A321, A330 of B777 te vliegen, maar ik heb geen voorkeur. Misschien de Boeing-serie, maar alleen omdat de training dan eenvoudiger is. Na het vliegen met een Boeing 747 lijken alle andere vliegtuigen gewoon niet zo geweldig.
Ik denk dat ik mijn doel heb bereikt: met een stabiele en veilige maatschappij over de hele wereld kunnen vliegen. Op dit moment ben ik Senior First Officer, dus ik denk dat mijn volgende stap Captain worden zou zijn, maar dat is eigenlijk gewoon vooruitgang binnen mijn doel, niet het doel zelf. Vaak gaat het in gesprekken tussen jonge piloten alleen maar over Captain worden, maar ik geniet van het vliegen, in welk vliegtuig en op welke stoel dan ook. Gewoon daarboven zijn, naar de wereld kijken en weten dat ik mijn gezin een goed leven kan bieden, maakt me gelukkig en geeft me een voldaan gevoel.
Ik heb nog geen vliegtuig, maar zou heel graag een Cessna 206 willen hebben. Ik vloog ermee toen ik net aan mijn carrière begon en het is een geweldig vliegtuig. Als ik meer geld had, zou ik graag een privé-Cessna Caravan willen. Voorlopig moet ik het dus doen met gesimuleerde vliegtuigen, en in dat geval houd ik van oudere vliegtuigen, zoals de Boeing 727, DC-8 en L-1011. O, en een militair vliegtuig zou ook gaaf zijn, iets als een F-4 Phantom of F-14 Tomcat. Omdat er in mijn land geen strijdkrachten zijn, is dat type luchtvaart voor ons erg zeldzaam om te zien.
Plaats een reactie