Bij Aviationtag vertelt elke tag een verhaal — en weinig verhalen zijn zo boeiend als dat van de Boeing 727 VP-CMO. Van zijn oorsprong als verkeersvliegtuig tot zijn ombouw tot een luxe VIP-jet: dit toestel droeg decennialang de luchtvaartgeschiedenis met zich mee, van continent naar continent. Dankzij ons upcyclingproces leven delen van de romp voort en bieden ze verzamelaars een tastbaar stukje van een werkelijk unieke nalatenschap.
Van Singapore tot Alaska
De Boeing 727-212 met serienummer 21948 rolde in juli 1979 van de productielijn van Boeing en werd op 1 augustus 1979 afgeleverd aan Singapore Airlines, waar het toestel in dienst kwam als 9V-SGJ. Binnen de vloot van Singapore Airlines voerde het regionale passagiersvluchten uit, zoals destijds gebruikelijk was voor de 727’s van de maatschappij, totdat de luchtvaartmaatschappij halverwege de jaren tachtig de driemotorige toestellen begon uit te faseren ten gunste van nieuwere vliegtuigen.
In maart 1985 kreeg het toestel een tweede leven bij Alaska Airlines, waar het opnieuw werd geregistreerd als N310AS voor inzet op de Amerikaanse routes van de maatschappij. Alaska Airlines hield de 727 maar korte tijd in dienst - in december 1985 werd het toestel al uit de vloot gehaald. De korte periode in de kleuren van Alaska was waarschijnlijk een tijdelijke lease of proefperiode, iets wat niet ongebruikelijk was toen luchtvaartmaatschappijen in de jaren tachtig hun vloot vernieuwden.
Tegen het einde van 1985 werd de Boeing 727 uit dienst genomen bij commerciële luchtvaartmaatschappijen en deed hij zijn intrede in de wereld van de privé- en zakenluchtvaart. Het toestel werd overgenomen door TAG Aviation, een bedrijf dat bekendstaat om het beheer van zakenjets. Aanvankelijk behield het zijn Amerikaanse registratie N310AS. Er werden plannen gemaakt om het voormalige passagiersvliegtuig om te bouwen tot een luxueus VIP-toestel. In 1987 onderging het vliegtuig een uitgebreide ombouw tot VIP-configuratie. Rond dezelfde tijd werd de registratie gewijzigd in die van de Kaaimaneilanden (een veelgebruikt register voor zakenvliegtuigen): de Amerikaanse „N-registratie” maakte plaats voor VR-COJ, onder TAG Aeronautics. Deze nieuwe registratie viel samen met de voltooiing van de luxe renovatie en markeerde daarmee in feite de nieuwe identiteit van de 727 als privéjet voor de elite.
Om ook in de jaren 90 inzetbaar te blijven en aan de voorschriften te voldoen, kreeg de Boeing 727 VP-CMO bovendien aanzienlijke verbeteringen op het gebied van prestaties en geluidsreductie. Het vliegtuig werd omgebouwd tot een „Super 72/27”-variant, een niet-officiële aanduiding voor 727-200’s die opnieuw werden uitgerust met motoren en aangepast voor betere prestaties. Meestal werden daarbij de twee buitenste Pratt & Whitney JT8D-motoren vervangen door krachtigere, modernere versies (zoals de JT8D-217-serie) en werd de middelste motor voorzien van geluidsdempers om aan de strengere geluidsnormen van Stage III te voldoen.
Bij de VP-CMO werden deze aanpassingen uitgevoerd terwijl het toestel als zakenjet in gebruik was. Opmerkelijk is dat het vliegtuig als onderdeel van de upgrade winglets aan de vleugeltippen kreeg, wat de aerodynamische efficiëntie verbeterde en de klassieke driemotorige jet een frisse uitstraling gaf. De verbeterde motoren leverden extra stuwkracht en een lager brandstofverbruik op, vooral nuttig voor vluchten onder „hete en hoge” omstandigheden en voor vluchten over lange afstanden. Dankzij het Super 27/72-pakket kon de 727 met een bepaalde hoeveelheid brandstof verder vliegen en opereren vanaf luchthavens met strengere geluidsbeperkingen. Dat was van cruciaal belang toen oudere jets in de jaren 90 met nieuwe regels te maken kregen.
In februari 1989 werd het vliegtuig geëxploiteerd door Triangle Aviation Services uit West Palm Beach, Florida, en opnieuw in de Verenigde Staten geregistreerd als N31TR. Triangle Aviation en later de opvolger, bedrijfseigenaar 280 Holdings LLC, bleven de 727 gedurende de jaren negentig inzetten voor VIP-chartervluchten. In die jaren vervoerde het toestel waarschijnlijk staatshoofden, leden van koninklijke families, zakenmagnaten en soms zelfs muziek- en sporttournees – in feite fungeerde het als een internationale shuttle voor topbestuurders. De specifieke opdrachten blijven vertrouwelijk, maar de wereldwijde missies van het vliegtuig zouden zich hebben uitgestrekt van Noord-Amerika en Europa tot het Midden-Oosten en Azië, gezien de vraag naar grote VIP-jets in die regio's.
Aviationtag Classic Aircraft-editie
Ombouw tot een VIP-jet
Het interieur van VP-CMO werd opnieuw ingericht als een luxeappartement in de lucht, met hoogwaardige meubels en voorzieningen. De cabine was overal afgewerkt met rijk houtfineer en ingericht met 32 zitplaatsen in een executive-indeling.
Van deze zitplaatsen waren er 19 voorzien van veiligheidsgordels en gecertificeerd voor gebruik tijdens het opstijgen en landen – de overige bestonden uit divans en loungestoelen, die uitsluitend bedoeld waren voor gebruik tijdens de vlucht. Het ontwerp omvatte een ruime hoofdSalon (lounge) voor vergaderingen en ontspanning, evenals een privéhoofdslaapkamer met een eigen en-suite toilet en douche.
Belangrijke kenmerken van de VIP-configuratie waren:
Ruime lounge: Een salon voorin met comfortabele clubfauteuils en sofa’s, waar meerdere passagiers met elkaar konden praten of werken in een omgeving als een woonkamer. Het interieur was overal in de cabine afgewerkt met fijn hardhout, wat een sfeer van een luxehotel creëerde.
Privéslaapkamer: Een volledig afgesloten hoofdslaapkamer achter in de cabine, ingericht met een bed op ware grootte. Aangrenzend bevond zich een VIP-badkamer met een douche – een zeldzaamheid in vliegtuigen in de jaren 80 – die de hoofdreiziger het comfort en de privacy van een hotel bood.
Capaciteit: In totaal 32 zitplaatsen voor passagiers en personeel, in verschillende uitvoeringen, van zachte draaifauteuils tot divans. Negentien stoelen konden tijdens het taxiën, opstijgen en landen worden gebruikt, omdat ze naar behoren waren gecertificeerd en voorzien van veiligheidsgordels. De overige zitplaatsen boden extra comfort tijdens de vlucht op kruishoogte.
Technologie aan boord: Het vliegtuig was uitgerust met de toen modernste avionica en communicatiesystemen voor zijn functie. Het beschikte over een satellietcommunicatiesysteem (SatCom) voor telefonie, een Honeywell Primus 880-kleurenweerradar en een geavanceerd Mark VII EGPWS (Enhanced Ground Proximity Warning System) voor terreinkennis en veiligheid. Dergelijke apparatuur was in die tijd toonaangevend voor een privéjet en onderstreepte de dubbele rol van de 727 als zowel luxueus als capabel toestel.
Het einde van een tijdperk: pensioen en lotgevallen
In 2009, na drie decennia in de lucht, naderde de eerbiedwaardige 727 het einde van zijn vliegcarrière. Op 7 juli 2009 wisselde het vliegtuig voor de laatste keer van eigenaar: MK Airlines, een vrachtluchtvaartmaatschappij, werd de geregistreerde eigenaar (via een trustmaatschappij). De Amerikaanse registratie N31TR werd op 23 juli 2009 geschrapt toen het vliegtuig naar de Kaaimaneilanden werd geëxporteerd en de registratie VP-CMO kreeg toegewezen. Het was een ongebruikelijke aankoop, aangezien MK Airlines bekendstond om zijn vrachtvluchten (met 747's en andere vrachtvliegtuigen); er wordt gespeculeerd dat de 727 bedoeld was voor een zakelijk charterbedrijf of gewoon een buitenkansje was om door te verkopen of om te bouwen tot vrachtvliegtuig. Hoe dan ook, VP-CMO kwam nooit actief in dienst bij MK.
Het vliegtuig stond enige tijd geparkeerd op Biggin Hill Airport in het Verenigd Koninkrijk. Eind juli 2009 zou de 727 naar Amman in Jordanië zijn overgevlogen, mogelijk voor opslag of inspectie, en daarna teruggekeerd naar het Verenigd Koninkrijk. VP-CMO werd naar Lasham Airfield in Hampshire, Engeland, gevlogen. Lasham staat bekend als locatie voor vliegtuigonderhoud, opslag en demontage. Deze vlucht zou inderdaad de laatste reis van het toestel zijn. In Lasham werd het ooit trotse VIP-passagiersvliegtuig geleidelijk ontdaan van bruikbare onderdelen en gebruikt voor enkele grondoefeningen.
Upcycling tot Aviationtags
In april 2014 werd besloten het vliegtuig definitief buiten gebruik te stellen en te slopen. De vleugels en staart werden verwijderd en het casco werd ter plaatse ontmanteld. Een aanzienlijk deel van de romp bleef echter intact en lag daarna jarenlang in het gras bij Lasham – een spookachtige herinnering aan de vroegere glorie van het vliegtuig. Begin jaren 2020 was het wrak van de romp van VP-CMO zelfs nog op het veld te zien; het ooit luxueuze interieur was allang verdwenen en de romp lag bloot aan de elementen.
Stukken van de romphuid zijn zelfs als luchtvaartmemorabilia aan verzamelaars verkocht, waardoor de nalatenschap ervan letterlijk voortleeft als tentoongestelde artefacten. Aviationtag had het geluk een deel van de oorspronkelijke romphuid te ontvangen, dat nu is geüpcycled tot verzamelbare tags. Zo vervolgt een stukje van het vliegtuig zijn reis – niet door de lucht, maar in de handen van mensen die het verhaal ervan waarderen.
Van de startbanen van Singapore tot de luchten boven Alaska heeft de Boeing 727 VP-CMO vele levens geleid – van commercieel werkpaard tot op maat gemaakt VIP-vliegtuig. Nu leeft een stukje van dat verhaal voort dankzij het upcyclen van de romp door Aviationtag.
Welke herinneringen heb je aan de 727? Deel ze met ons in de reacties.
Meer berichten Alles weergeven
